Walc

Ten gatunek tańca dzieli się na dwie odmiany takie, jak walc angielski i walc wiedeński. Jak sama nazwa wskazuje walc angielski pochodzi z Anglii i po raz pierwszy został wykonany w Londynie około roku 1910. Jego takt jest w tempie trzy czwarte, tempo zaś od trzydziestu do trzydziestu jeden taktów na minutę. Jednak całkowitą technikę i styl ustalono w Anglii w 1921 roku. Innym natomiast walcem jest walc wiedeński, gdzie tempo wynosi sześćdziesiąt taktów na minutę, a jego metrum jest nieparzyste. W 1815 roku został on zaprezentowany podczas kongresu wiedeńskiego i wywołał wielkie oburzenie, bo uważano za niemoralne publiczne obejmowanie i że ciągłe wirowanie może wywołać różne choroby i prowadzić do śmierci. Jednak tańczono go na dworach całej europy na balach oprócz Anglii i Szwajcarii. Szczególnie muzykę do walców tworzyli tacy kompozytorzy, jak Johann Strauss i Piotr Czajkowski. Walc wiedeński jest najstarszym turniejowym tańcem standardowym. Jest też eleganckim tańcem turniejowym. Ruchy w tym tańcu muszą być płynne i najtrudniej jest właśnie uzyskać to. W Anglii i Stanach zjednoczonych czasami na turniejach pomija się go, ponieważ ma następców w postaci walca angielskiego, ale w Europie jest on nadal tańczony. Nadaje się też na naukę dla początkujących tancerzy ze względu na prostotę kroków.